• Logorytmika

Logorytmika

1×45 minut w tygodniu

Oddziały Przedszkolne (Bączki, Smerfy, Żaby, Sówki)

 

Logorytmika to metoda stosowana w interdyscyplinarnej logopedii, jest ona oparta na rytmie muzycznym oraz tekstach słownych, które połączone są z muzyką i ruchami całego ciała. Połączenie rytmiki i terapii logopedycznej daje szansę oddziaływania na sferę słuchową, słuchowo ruchową oraz ruchową. Bazując na ćwiczeniach muzyczno-ruchowych wykorzystuje się ćwiczenia słowno-ruchowe, których podstawą jest rytm. To wyjątkowe połączenie pozwala uzyskać terapeutyczne działanie na wiele obszarów rozwojowych dziecka.

 

Cele zajęć:

  • wykształcenie prawidłowej fonacji i artykulacji
  • usprawnienie ruchomości narządów mowy i ćwiczenia kinestezji artykulacyjnej
  • kształcenie słuchu fonematycznego
  • kształcenie pamięci muzycznej
  • rozwijanie poczucia rytmu, tempa oraz metrum
  • ćwiczenia koordynacji słuchowo- słowno- ruchowej
  • usprawnianie szybkiej orientacji w czasie i przestrzeni poprzez reakcję ruchową na sygnały słowne, dźwięk, ciszę
  • kształcenie umiejętności percypowania i odtwarzania ruchem tempa, rytmu, akcentacji i ekspresji w muzyce i w wypowiedzi słownej
  • usprawnienie tzw. dużej motoryki w tym rozwijanie umiejętności sprawnego wykonywania ruchu
  • rozwój intelektualny, rozwijanie takich cech charakteru jak zdyscyplinowanie, porządek, aktywność i poczucie odpowiedzialności
  • rozwijanie umiejętności współdziałania w grupie

 

Przykładowe ćwiczenia logopedyczne:

– wdech przez nos, wydech ustami,

– unoszenie rąk w górę podczas wdechu, spokojne opuszczanie rąk przy wydechu,

– wykonywanie wdechu i zdmuchiwanie świeczki (powoli, szybko) na wydechu,

– wykonanie wdechu wymawiając „s” z jednakową głośnością,

– wykonanie wdechu wymawiając „s” raz ciszej, raz głośniej,

– wykonanie wdechu dmuchając na skrawek papieru (odchylenie papieru musi być cały czas jednakowe),

– wydmuchiwanie baniek mydlanych,

– dmuchanie przez słomkę umieszczoną w kubeczku z wodą,

– dmuchanie na papierowe kulki, piórka,

– nadmuchiwanie balonów

– „kląskanie” językiem o podniebienie twarde,

– dotykanie czubkiem języka na zmianę dolnych i górnych zębów przy silnie opuszczonej żuchwie,

– unoszenie czubka języka do wałka dziąsłowego,

– wysuwanie języka na górną wargę,

– odklejanie chrupki od wałka dziąsłowego,

– głośne wymawianie głoski ,,a” z jednoczesnym unoszeniem języka do wałka dziąsłowego,

– kilkakrotne uderzanie czubkiem języka o wałek dziąsłowy,

– wielokrotne wymawianie sylaby ,,da” z głoską ,,d” realizowaną dziąsłowo

– lizanie podniebienia przy otwartych ustach,

– wypychanie językiem policzków.

– szybkie zmienianie układu ust „uśmiech” -„ryjek”,

– utrzymywanie na wargach zwiniętych w „ryjek” kółeczka z cienkiego drucika, podczas wykonywania ćwiczeń manualnych (chodzi o odwrócenie uwago od wykonywanego ruchu warg, by ćwiczona czynność wykonywana była automatycznie),

– wykonywanie ruchów imitujących gwizdanie i cmokanie,

– zakładanie wargi dolnej na górną i odwrotnie,

– próby wymowy poszczególnych bądź niektórych samogłosek na różnej tonacji,

– ćwiczenia na wyrazach dźwiękonaśladowczych ( muuu…, chał chał…, pi pi…, itp.),

– zabawa pt. „Wiosenny spacer” – dzieci poruszają się zgodnie z akompaniamentem do marszu, biegu, podskoków. W przerwie prowadzący rytmizuje słowo „wiosna” stosując różną dynamikę i tempo,

– zabawa pt. „Przyjście wiosny na łąkę”. Wiosna (prowadzący) wędruje między dziećmi, dotyka je różdżką i „zamienia” w owady. Rozdaje dzieciom znaczki z obrazkiem owada. Następnie zaprasza owady do lotu. Na zakończenie owady urządzają „koncert”.

– zabawa „Pszczoły.” Dzieci – pszczoły stoją w umówionych miejscach pod ścianami – tu są ule. W trakcie muzyki pszczoły wylatują z uli i latają w różne strony zbierając pyłek z kwiatów. Na przerwę w muzyce z głośnym brzęczeniem (zzzzzzz) wracają do ula. W ulu brzęczą bardzo cichutko (mmmm).

Komentowanie jest wyłączone.